Jak działają fałszywi brokerzy Forex (i nie tylko oni)

Latające ceny, drukowane transakcje i zmyślony wolumen. Taktyki przestępców, udających brokerów, sprowadzają się zazwyczaj do utartych schematów. Bywa też tak, że niektóre z tych nieuczciwych działań stosują legalnie działające spółki.

Światowy rynek usług finansowych, dzięki internetowi stał się jeszcze bardziej zglobalizowany niż wcześniej. W tym przenikającym się środowisku, trudno nieraz oddzielić uczciwych od nieuczciwych, tych z licencją od tych bez niej. Ważne by nigdy nie podejmować decyzji przed sprawdzeniem firmy. Nadzorcy finansowi na całym świecie monitorują rynek i starają się w porę reagować, wydając ostrzeżenia przeciwko niebezpiecznym dla klienta firmom. Czasem jednak może im coś umknąć. Aby nie dać się oszukać trzeba uważać na popularne taktyki stosowane przez przestępców. Niektóre z nich są na tyle skuteczne i trudne do wykrycia, że sięgają po nie nawet licencjonowane i w pełni świadome ewentualnych konsekwencji firmy.

Latające ceny (flying prices)

Ten termin odnosi się do firm, które komunikują się z klientem za pośrednictwem ekranu, telefonu, błyskawicznych powiadomień i wiadomości. W tym przypadku niewiele znajduje się na papierze, a czasami proponowanych usług nie ma nawet na stronie internetowej w ofercie fałszywego brokera. Propozycje oraz ceny są płynne i często improwizowane, istnieją w locie od nadawcy do odbiorcy, czyli klienta, który pod wpływem pośpiechu i presji często podejmuje pochopną decyzję. Latające ceny są więc fałszywą ofertą, sprzedaną w taki sposób, aby klient kupił ją nie mając czasu na namysł.

Drukowane transakcje (Trade printing)

Następuje po lataniu i jest fałszywym potwierdzeniem dokonania transakcji. W przypadku nieuczciwych brokerów, zazwyczaj odbywa się na ekranie platformy, z której operują. Zmiany w budżecie na koncie są wprowadzane ręcznie. Klient widzi, że operacja przyniosła faktyczne efekty, a kwota na koncie jest większa. Decyduje się więc na dalsze inwestycje. Na tym etapie nie wie jeszcze, że jego pieniądze przyniosły zysk wyłącznie osobie po drugiej stronie ekranu, która nie odda mu raz wpłaconych środków. Transakcje drukowane są więc fałszywymi potwierdzeniami operacji, które nigdy nie miały miejsca.

Zawyżanie wolumenu

Nie dotyczy tylko przestępców. Niestety jest powszechnym elementem legalnego rynku usług finansowych i wciąż nie jest karane, ani wystarczająco piętnowane. Dzięki drukowanym transakcjom brokerzy i giełdy sztucznie zawyżają swoje notowania, chwaląc się wysoką płynnością, która nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. Według badań z początku tego roku, nawet 95% wolumenów podawanych przez giełdy kryptowalut było fikcją, a zjawisko, o którym mowa jest w tym kontekście nazywane wash tradingiem. Giełda „sprzedaje” i „odkupuje” coś sama od siebie. Czasem kilka podmiotów dogaduje się między sobą i robią to w swoim obrębie. Powody są dwa: po pierwsze jest to wytworzenie sztucznego wrażenia wysokiej płynności, które ma zapewnić zaufanie klientów. Po drugie poprzez generowanie ruchu można zwiększać ceny towarów sztucznie napędzając popyt.

W kontekście wash tradingu, warto zwrócić uwagę na przykład dwóch nowojorskich brokerów, na których spadło 25 mln dolarów kary od Commodities Futures Trading Commission (CFTC). BGC Financial LP i GFI Securities LLC wymieniały między sobą transakcje by w ten sposób pompować swój wolumen. Ponadto oba domy maklerskie sprzedawały klientom fikcyjne oferty w fałszywych cenach, decydując o tym kto na nich zyska, a kto straci. Po latach dochodzenia amerykańska komisja ds. giełd ukarała ich grzywną, po 12,5 mln dolarów od brokera. Zmiany idą w dobrym kierunku, ale potrzeba jeszcze wielu lat, aby uczynić rynek usług finansowych bezpiecznym i przejrzystym miejscem.